Març. Raconte.Junh. Raconte.

Abriu. Raconte.

En Abriu,
Lo cocut chanta s’es viu
Se lo sèt es pas vengut,
es mòrt o perdut!  »

Mèfi ! Se avèm ges de sòus sus nosautres quand ausissèm lo cocut per lo promièr còp de l’annaa, una vielha cresença vòu qu’aquò devina que ne’n mancarem tota l’annaa. Alora de gràcia, eissublèm pas de gardar una peceta de monèia dins lo fons de nòstra pòcha. Pasmens, se ditz que la senténcia es mens sevèra, se ausissèm lo cocut après aver dejunar.
Las vacanças de Pascas començavan lo dimenche daus Rampaus, lo jorn onte se minjava lo  » Soisse o Panten « . La promièra setmana, amavo acompanhar ma mameta per gardar las chabras. Portàvam lo gostar, un vertadièr gostornar de travalhors, que lo 25 de març èra passat!
Amai, mameta voliá ben jogar daube ieu a: « GRELI-GRELòT – quant ai de péiras dins mon esclop  »  » (Chasque jogaire fai una reserva de 20 pichòtas pèiras, qu’escond. Ne’n bota puèi quauquas unas dins sas mans joentas que bolega en chantant: greli-grelòt … Se la persona questionaa devina lo nombre de pèiras, ganha. Autrament deu prene dins sa reserva per paiar la diferença). Quand èrem alassaas de jogar, mameta preniá un peloton de lana que botava sos un braç e tricotava una chauceta dau temps que ieu, anavo gambadar daube lo cabrit que seriá sacrifiat quauques jorns après. Generalament lo dijòus Sant.

Tres chausas èran d’importància per lo divendres Sant: « far magre  » en se regalant daube la merlussa. Semenar las cocordas e preparar la ponha per Pascas !

La mauvèsa sason es mòrta
Los violets son clafits de flors
Lo mes d’avriu es davant la pòrta
Es lo temps de la ponha aus uòus.

… Aquò sent bon mai qu’une foiassa Mai bon que las flors dau printemps.  » (Extrait de : La Ponha aus Uòus – éloi ABERT-LA CHANSON DAU PAïsAN~ Graphie classique de Matha PERRIER – éd. E & R).

Per Pascas, granda festa crestiana, tròcavan los vestits d’ivèrn contre los vestits de printemps per anar, quau a la messa, quau au culte.

.. Per las femnas : talhor doas pèças blu marina o negre, corsatge blanc, chapèu, gants pertusats.
– Per los òmes : complèt sombre, chamisa clara, cravata, chapèu o berret.
– Per las drolletas : cotilhon fronzat, vèsta de lana bluia o roja, chaucetas blanchas,
berret blanc o chapèu de palha.
– Per los drollets : braias cortas e vesta de  » tweed « , chaucetas bisetas, berret marron o negre.

E per totes: solièrs negres relusents. Aquesta abituda de chanjar de vestits per Pascas èra respectaa mème quand la bisa, que bofa sovent ben fòrt la setmana Santa, s’atardava lo dimenche de Pascas e que quauquas mochas bòrlhas venián revolumar daube las petalas ròsas de las flors de pomièrs. èra, benleu, un biais d’afortir la fe dins lo ressuscitament dau Crist e de saluar aquel de la natura.

Davant d’anar a l’ofici religiós dreiçavan la taula : napa blancha, vaissèla e cubèrts daus jorns de festa, un boquet de pomièr dau Japon per descorar. A meijorn, tota la familha s’assemblava per far ripalha a l’entorn dau cabrit o dau buòu gras, daus uòus a la nèu e de la ponha!

Recèptas d’Abriu

Français